ماهیت فقهی و حقوقی ترجمه در امور قضایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار فقه و حقوق اسلامی، گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشجوی دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه تبریز

10.22034/ils.2024.18290.1112

چکیده

در فرآیند دادرسی اگر یکی از اطراف دعوا یا یکی از شهود به زبانی صحبت کند که قاضی آن را نداند یا سندی دلیل واقع شود که به زبان بیگانه باشد، مترجم ترجمه آن را به عهده می‌گیرد. بر این اساس مقاله حاضر درصدد است به این سوال اساسی پاسخ دهد، ماهیت فقهی و حقوقی ترجمه در امور قضایی چیست؟. در میان فقها چهار قول در رابطه با ماهیت ترجمه وجود دارد: 1- شهادت بر شهادت بودن ترجمه، 2- خبر بودن ترجمه 3- رجوع به کارشناس بودن ترجمه و 4- ولایت بودن ترجمه. با این حال در این پژوهش سه وجه دیگر هم طرح و بررسی می ‌شود. صرف نظر از شهرت قول اول در میان فقهای امامیه، اختیار هر یک از اقوال و وجوه آثار گوناگونی به دنبال دارد مانند شرط تعدد مترجمین، مرد بودن و عدالت ایشان. قانونگذار ایران نیز در طول زمان رویکرد دوگانه‌ای در این رابطه از خود نشان داده، گاهی شرایط شهادت را در آن معتبر دانسته و گاهی خیر . اما در آخرین رویکرد به نظر می‌رسد قول رجوع به کارشناس را ملاک قرار داده است. مقاله حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی به رشته تحریر درآمده، پس از بررسی وجوه و اقوال در منابع معتبر شرعی، نهایتا قول سوم را در اولویت می داند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The jurisprudential and legal nature of translation in judicial affairs

نویسندگان [English]

  • Abdorreza Lotfi 1
  • Ali Motahharifard 2
1 Assistant Prof. of Islamic Jurisprudence and Law, Department of Islamic Jurisprudence and Law, faculty of Theology, university of Tabriz, Tabriz, Iran
2 Ph.D student in Jurisprudence and Principles of Islamic Law, Tabriz university
چکیده [English]

In litigation, if one of the parties or one of the witnesses speaks in a language that the judge does not know or a document is presented as evidence that is in a foreign language, the translator translates it. Understanding the jurisprudential and legal nature of translation in judicial affairs has several effects on law, duties and judicial systems. Among religious jurists, there are three theories regarding the nature of translation: 1- witness is based on witness 2- It is informing 3- It is expertise. 4- Guardianship of translation. However, in this research, three other suppositions are presented and investigated. Regardless of the popularity of the first theory among Imamieh jurists, the choice of each theory and suppositions has various effects: Such as the condition of multiple translators, being a man and their justice. The Iranian legislature has also shown a dual approach in this regard over time, sometimes recognizing the conditions of testimony as valid and sometimes not. But in the last approach, it seems that the third theory is the criterion. The authors of this article, with a descriptive-analytical method based on library resources, after examining the funds and theories in authoritative religious sources, finally choose the third suppositions and theory.

کلیدواژه‌ها [English]

  • translator
  • testimony on testimony
  • expert theory
  • trial