A Jurisprudential and Legal Analysis of Taking Wages for Child Custody (Ḥaḍānah)

Document Type : Original Article

Authors

1 1 Assistant Professor, Department of Comparative Jurisprudence and Law, University of Religions and Denominations, Qom, Iran

2 Graduate of Master's in Comparative Jurisprudence and Islamic Criminal Law, University of Religions and Denominations, Qom, Iran

Abstract

Having children brings with it certain rights and duties for both the husband and the wife, and the legislature has anticipated these rights and duties. One of the most important among them is the issue of custody (ḥaḍānah) and guardianship of the child, which under Iranian law rests with the mother until the child turns seven. But custody isn't a simple matter to resolve—it comes with a lot of hardship and challenges. This study, using a descriptive‑analytical method, tries to answer the following question: does the mother have the right to receive wages for taking care of and guarding the child? Based on the findings, some Shi'a jurists have issued fatwas saying that taking wages for custody is not permissible. They rely on various arguments and emphasize that custody is a religious duty, and you can't take wages for doing something that's obligatory. However, others believe that receiving wages for custody is perfectly permissible. In the author's view, considering that custody is essentially a customary concept, and given the multiple solid reasons suggesting that custody is a right of the mother, one can conclude that even if we assume custody is obligatory, receiving wages for it does not contradict that obligation. Therefore, taking wages for custody—even when it's obligatory—is permissible.

Keywords

Main Subjects

References

اصفهانی، ابوالحسن. (1380 هـ.ش). وسیلة النجاة. قم: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى (ره).
امامی، سیدحسن. (1399 هـ.ش). حقوق مدنی. ج 5. چ 20. تهران: انتشارات اسلامیه.
تبریزی، میرزاجواد. (1426 هـ). منهاج الصالحین. ج 2. قم: مدین.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1395 هـ.ش). دائرة المعارف عمومی حقوق. ج 2. چ 3. تهران: گنج دانش.
جوهری، ابونصر. (1407 هـ). الصحاح‌ تاج اللغة و صحاح العربیة. چ 4. بیروت: دارالعلم للملایین.
خوانساری، سیداحمد. (1405 هـ). جامع المدارک. ج 4. چ 2. تهران: مکتبة الصدوق.
خوئی، سیدابوالقاسم. (1410 هـ). منهاج الصالحین. ج 2. تهران: مؤسسة الخوئی الإسلامیة.
سبزواری، السیدعبدالأعلى. (1413 هـ). مهذب الاحکام فی بیان حلال و الحرام. ج 25. قم: دارالتفسیر.
سبزواری، محمدباقر. [بی‌تا]. کفایة الاحکام. ج 2. قم: مؤسسة النشر الإسلامی.
صفائی، سیدحسین؛ و اسدالله امامی. (1400 هـ.ش). مختصر حقوق خانواده. چ 56. تهران: میزان.
طباطبائی، سیدعلی. [بی‌تا]. الشرح الصغیر فی شرح مختصر النافع. قم: مکتبة آیت‌الله العظمى المرعشی النجفی‌ (ره).
طوسی، ابوجعفر محمد بن حسن. (1387 هـ.ش). المبسوط فی فقه الإمامیة. ج 6. چ 3. تهران: المکتبة المرتضویة لإحیاء الآثار الجعفریة.
عاملی، زین‌الدین بن على. (1412 هـ). الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة. قم: دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم.
فاضل لنکرانی، محمد. (1421 هـ). تفصیل الشریعة - النکاح. قم: مرکز فقه الائمه الاطهار (ع).
فیاض، محمداسحاق. [بی‌تا]. منهاج الصالحین. ج 3. چ 2. قم: انتشارات محمد اسحاق فیاض.
کاتوزیان، ناصر. (1385 هـ.ش). حقوق خانواده. ج 2. چ 7. تهران: میزان.
کاشف‌الغطا، شیخ محمدحسین. [بی‌تا]. تحریر المجلة. ج 5. چ 1. قم: مؤسسة الامام الصادق (ع).
منتظری، حسینعلی. (1398 هـ.ش). درس‌هایی از نهج‌البلاغه. ج 3. چ 1. قم: انتشارات سرایی.
نجفی، شیخ محمدحسن. (1432 هـ). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. ج 31. چ 7. قم: مؤسسة النشر الاسلامی التابعة لجماعة المدرسین.
هاشمی شاهرودی، سیدمحمود. (1433 هـ). منهاج الصالحین. ج 2. چ 1. قم: بنیاد فقه و معارف اهل‌بیت.
وحید خراسانی، حسین. [بی‌تا]. منهاج الصالحین. ج 3. چ 1. قم: مدرسة الإمام باقرالعلوم.

Files

Share

How to cite

Statistics